ΑΡΧΕΙΟ ΤΕΥΧΩΝ

2005

Τεύχος 5

"Η «ΑΜΣ» ως πολιτική «εκμάθησης», ως πρακτική «θέασης» και ως τεχνολογία «επιτήρησης». Επίκαιρος λόγος για την επανάκτηση της δημοφιλίας του συγκριτικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης στην «Ευρώπη της Γνώσης»"

Γιώργος Πασιάς

         

2005

Τεύχος 5

"Η «ΑΜΣ» ως πολιτική «εκμάθησης», ως πρακτική «θέασης» και ως τεχνολογία «επιτήρησης». Επίκαιρος λόγος για την επανάκτηση της δημοφιλίας του συγκριτικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης στην «Ευρώπη της Γνώσης»"

Γιώργος Πασιάς

Περίληψη

Σκοπός του άρθρου είναι να διερευνήσει τα όρια και τις δυνατότητες της ‘Ανοιχτής Μεθόδου Συντονισμού’ (ΑΜΣ) όπως αυτή διατυπώθηκε στο πλαίσιο των πολιτικών της ΕΕ στη δεκαετία του ΄90 και ιδιαίτερα όπως εκφράστηκε στη Στρατηγική της Λισσαβώνας κατά την υλοποίηση του Προγράμματος ‘Εκπαίδευση και Κατάρτιση 2010’.
Ως βασικούς ερμηνευτικούς άξονες της προσέγγισης θεωρούμε τους ακόλουθους : Η ‘ΑΜΣ’ αντιπροσωπεύει βασική σύγχρονη εκδοχή του ‘συγκριτικού επιχειρήματος’ στον ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό χώρο και συνδέεται άμεσα με τη συγκρότηση του ‘καθεστώτος αλήθειας’ και τους ‘σχηματισμούς του λόγου’ στο πλαίσιο της ‘Ευρώπης της Γνώσης’. Η ‘ΑΜΣ’ ως διαδικασία διαμεσολάβησης των σχέσεων εξουσίας – γνώσης στο ευρωπαϊκό επίπεδο, συνδέεται με τον έλεγχο του σχεδιασμού των εθνικών εκπαιδευτικών πολιτικών με σκοπό τη συγκρότηση του ευρωπαϊκού εκπαιδευτικού χώρου. Τέλος, η ‘ΑΜΣ’ ως πολιτικός και κοινωνικός ‘ιδεότυπος’, αποτελεί κεντρικό εργαλείο των τεχνοκρατών/επαγγελματιών για την εκφορά σύγχρονων ‘τεχνολογιών’ (συμμετοχής, αξιολόγησης, επιτήρησης) και εισαγωγής νέων ‘πανοπτισμών’ στο χώρο της εκπαίδευσης.
Στο κείμενο εξετάζονται η συγκρότηση της ΑΜΣ ως ‘συγκριτικού επιχειρήματος’, επιχειρείται η διασάφηση του ‘καθεστώτος αλήθειας’ που την καθιέρωσε και διερευνώνται πτυχές εκφοράς της ΑΜΣ ως πολιτικής ‘εκμάθησης’, ως πρακτικής ‘θέασης’, ως τεχνολογίας ‘επιτήρησης’ και ως προτύπου ‘διακυβέρνησης’ στην Ευρωπαϊκή Ένωση.